In oktober 2001 hebben we voor het eerst een bezoek gebracht aan Portugal. Onze zoon Bas ging studeren in Lissabon en als liefhebbende ouder ga je dan even kijken hoe hij reilt en zeilt. We hebben een rondrit gemaakt van drie weken en op een gegeven moment zijn we in de Alentejo beland. Het jaar daarop zijn we weer naar de Alentejo gegaan, met (schoon)zus Lies. En toen is het begonnen. Van: Hier kan ik wel oud worden maar ik wil wel wat te doen hebben en wat mis je dan en het weer is zo mooi en de tomaten zijn zo lekker en kunnen we wel zonder de kinderen maar wie weet waar hun toekomst ligt en de familie woont nu ook al ver weg en de varkentjes lopen hier nog lekker los en vrienden komen maar hiernaar toe en Wynand wilde altijd al iets met gasten en Nel wil haar hele leven al in de duinen bij het strand wonen en Lies heeft brillen genoeg gezien en hoe pakken we dat aan en laten we eens op internet kijken.

Resultaat: de koop in januari 2004 van een oude eucalyptusplantage, Monte do Casarão geheten. Schitterend gelegen in de Alentejo Baixo, in een natuurgebied. Groot genoeg om iets mee te beginnen om in ons levensonderhoud te kunnen voorzien. Afgelegen, ver weg van de bewoonde wereld wat we graag wilden, maar wat het wel ingewikkeld maakte. Stromend water en elektriciteit waren er niet.

In januari 2006 is begonnen met de aanleg van de infrastructuur en de bouw van de cottages en het zwembad. Anderhalf jaar later is alles klaar. We kunnen aan ons Portugese avontuur beginnen.