Voor het eerst sinds het bestaan van de schilderweken heeft het een paar dagen geregend. Niet veel, maar toch te veel om buiten te zitten. Dus de eerste dag niet schilderen rond de cottages met de vergezichten, maar ín de cottages: een stilleven met voor de streek zo kenmerkende vegetatie.
Het binnen schilderen was achteraf helemaal geen straf: niks waait weg, de verf droogt niet op, een muziekje erbij, een lekkere stoel, koffie en thee op zijn tijd en het toilet binnen handbereik. Het kon ook makkelijk want de club was deze keer niet zo groot. Het is goed bevallen; één dag is er op locatie geschilderd, de andere dagen ‘op honk’ aan de hand van foto’s. Er is nog nooit zó hard gewerkt.