Het begin

Als je zoon in Lissabon gaat studeren, ga je hem uiteraard opzoeken. Als belangstellende ouder wil je met eigen ogen aanschouwen hoe zijn nieuwe leven eruitziet. Je kunt dan in de verste verte niet vermoeden dat Portugal (waar je tot dan toe nog nooit geweest bent) nog eens je nieuwe vaderland zal worden. Toch gebeurde dat: diverse keren hebben we na dat eerste bezoek aan Bas in 2001, een vakantie doorgebracht in Portugal, samen met (schoon)zus Lies. Het westen van de Alentejo, het kustgebied, had daarbij onze voorkeur. Puur, veel natuur, geen toeristen, tijd in overvloed, lekker weer, dicht bij de Atlantische Oceaan, beetje uit de oude doos, met bewoners bij wie de menselijke waarden hoog in het vaandel staan. Je zou er moeten kunnen wonen.

In 2004 hebben we de knoop doorgehakt. Met zijn drieën (Wynand, Lies en ik) zijn we op zoek gegaan naar een stuk grond waar we een klein toeristisch bedrijf konden beginnen. Resultaat: de koop in januari 2004 van een oude eucalyptusplantage, Monte do Casarão geheten. Schitterend gelegen in de Alentejo Baixo, midden in een natuurgebied. Afgelegen, ver weg van de bewoonde wereld wat we graag wilden, maar wat het wel spannend maakte. Geen winkels, geen buren, geen stromend water, geen elektriciteit, telefoon of internet.

Het denkwerk heeft twee jaar in beslag genomen. Begin 2006 is de bouw begonnen. In mei 2007 was alles klaar, inclusief wegen, elektriciteit en water en konden we de eerste gasten ontvangen. Een stuk berg met voornamelijk eucalyptusbomen was omgetoverd in een gemoedelijk kleinschalig resort met zes huizen met alles erop en eraan en een zwembad.

De eerste “boekers” komen nog steeds bij ons, in de zomer van 2015 voor de 15e keer. Zij spannen de kroon, maar veel van onze gasten keren terug, waarbij 7, 8 keer geen uitzondering is. Zij zijn het levende bewijs dat het concept van Monte do Casarão – rust, ruimte en privacy op je eigen berg – aanslaat en dat iedereen die hier komt, geniet van wat wij nog steeds zo vreselijk waarderen.